Black is the color

black

Daar loop je dan heel chagrijnig op straat, wat stoom afblazen. De ene wenkbrauw zakt omlaag de ander gaat omhoog. Vol frustraties ben je gericht op een doel; snel naar huis toe gaan. Natuurlijk kom je van die aparte figuranten tegen die het even fijn vinden om tegen je aan te botsen. Of je oude jeugdvriendinnetjes die denken dat de wereld onder hun voeten zit.
In mijn werkkleren, zwarte jas, zwarte hoofddoek en zwarte schoenen laat ik de buitenwereld zien wie ik ben. Er zijn mensen die je aankijken en afvragen of alles wel goed gaat. Tuurlijk gaat alles goed, ik hoef toch aan niemand te laten zien dat het top gaat met mij. De kleur zwart staat niet voor depressiviteit of verdriet. Zwart is gewoon mijn kleur en staat voor sterk en zelfvertrouwen.

Nog steeds een beetje chagrijnig, bijna thuis aangekomen, heb ik in dat halfuurtje toch nog stiekem kunnen lachen. Wachtend op het stoplicht racete een auto voorbij, waar een jongen hard zingt met zijn favoriete muziek. Daar wordt je pas vrolijk van. Het interesseert hem niet wat de mensen om hem heen denken, als hij maar geniet. Waarom kunnen vele niet zo denken? Waarom is het belangrijk bij elk stap dat je zet, dat de buitenwereld dat oké vindt? Waarom is het belangrijk dat je er goed uit ziet? By the way goed en verzorgd zijn 2 verschillende woorden. Het zijn de kleine dingen waar mensen voor geen reden waarde aan hechten. De wereld is misschien groot, maar de mens niet. Trek je niks van mensen aan en wees jezelf.

Geef een reactie